รถไฟฟ้าใต้ดิน มาซะที...
อีดวก Station....
Please mind the gap.... between the train and platform~
โปรดส่งใครมารับฉันที~ กลับบ้านอย่างนี้มันเหนื่อยเกินไป~
T^T ปลวก!! 3 ชั่วโมง!!
ให้กุนั่งรถไปพัทยาแล้วข้ามไปเกาะล้านมั้ยล่ะบ้างที..กับเวลา3ชั่วโมงแบบนี้
ดอกหงอกกะทือ!!
นึกถึงเหมยลี่ในรถไฟฟ้าฯ นี่ไง.... นินลี่ย์~ ... ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
เสื่อม..... -*-
ประเด็นคือกุไม่ต้องการเคนมั้ยบางที -*-
ขอเป็นหอพักใกล้ๆ หรือไม่ก็เลิกงานสักบ่ายสอง อะไรแบบนี้ -..-....
หยุดอยู่บ้านมั้ย? -*-
ฮืออ T[]T.... มันเหนื่อยจริงนะ พาลไปลงคนรอบข้างหมดเลยอ่ะ
แม้แต่แฟน - -"..... โชคดีที่เค้าเข้าใจ
ยื่นคำขาดกับที่บ้านไปแล้วล่ะ ว่าไปกลับแบบนี้ จะเกิดขึ้นอีก ไม่เกิน พฤหัสนี้!!!
(ให้เวลาหาห้องพักกันนิดส์นุง)
บ้าบอตั้งแต่ต้องตื่น ตี 5.45 อาบน้ำแปรงฟัน ทำทุกสิ่งออกจากบ้านก่อน 7 โมง
นั่งมอไซวิน ไปลงท่ารถเมล์รังสิต-ปทุมฯ แล้วนั่งรถเมล์ไปลงหน้าฟิว
ข้ามสะพานลอย(อันไกลโพ้น -*-) ไปขึ้นรถตู้รังสิต-จัตุจักรในฟิวฯ
แล้วนั่งรถตู้ไปลง MRT สถานีจัตุจักร แล้วนั่งใต้ดินสถานีจัตุจักร ไปโผล่ สถานีลาดพร้าว
แล้วเดินออกประตู 1 ซอย 17 ข้ามสะพานลอย ไปซอย 18 แล้วนั่งมอไซต์วิน เข้าบริษัท ....
...ห่ า รากกกกกกกกกกกกกกกกกก~ ~~
นี่แค่เดินทางไปนะจ๊ะ ไม่รวมขากลับ
แสรดดด T^T
นินลี่ย์ ไม่ไหวแล้วววววววว T[]T!!!
โปรดส่งใครมารับฉันที !!
ปอเต็กตึ๊ง ?......
..
วันนี้ก็เป็นอีก 1 วันที่ว๊างงง ว่าง
คือคอมโดนไวรัสเเดกไง และแบบ วินโดว์ 7....
ชินมั้ย?
โปรแกรมก็ไม่มี เลยต้องรออย่างไร้จุดหมาย
งานก็เริ่มมาจ่อรำไรๆอยู่นะ รอคอนเฟิร์มแล้วลุยแหลก..
ส่วนแพร กับ โบว์ เเม่งฮาสั๑ๆอ่ะ
คือ กุยอมรับนะว่ากุยังไม่ได้สนิทกับใครทั้งในออฟฟิส
แต่สองคนนี้พยายามละลายพฤติกรรมสุดริด
โดยเฉพาะแพร เป็นผู้หญิงที่เอะ อะ ด่า เอะอะ เหวี่ยง ...
พูดไปด่าไป ด่าหยาบด้วยนะ แต่ฮาอ่ะ
บ้าบอมาก ...วันนี้กลั้นขำไม่อยู่ ต้องออกไปขำในครัวแปปนึง -*-
กุเริ่มมองเห็นอนาคตเรไรแล้วมั้ย ดวก - -
ส่วนจริตกุยังไม่ได้เตลิดพลึงเพลิด
จนคนอื่นตกใจขนาดทาบมือบนหน้าอกแล้วอุทานว่า คุณพระ อะไรงี้
ยังๆๆ ยังไม่ถึงเวลา... ต้องค่อยๆเป็น ค่อยๆไปครับ ของแบบนี้...
ตอนนี้ให้ทุกคนได้ซึมซับ ความเป็นน้องนินผู้ใสซื่อ พูดน้อย เหนียม ไร้เดียงสา
แก่นแก้ว แสนน่ารักไปก่อน..... อีกสักพัก ก็จะเข้าใจว่าภัยมืดจากไอ้ห้อยเป็นไง -*-
เอารูปเก็บตกงานมาฝาก
กล้องแพรมัน เห็นว่าเพิ่งล้างฟิล์มเสร็จ เสืoกถ่ายโลโม่ไง๊
เก๋ๆ มีสไตล์... ดิจิตอลมั้ย บางที -*-


ไม่บรรยายชื่อนะ เพราะจำได้ไม่หมด เยอะไป๊ - -"
กว่าจะจำได้คงอีกสักพักนึงน่ะ
.
.
และเค้าก็หาว่ากุเมา... กุไม่ได้เมานะ ...
มีแต่คนแซว (ก็ดูหน้าในรูปสิ -*-)
ก็ตอนนั้นซัดเรท/แบลค/ ตามด้วยเบียร์ ไปแล้วไง
เมื่อวานก็เลยมีแต่คนแซวๆกุ ว่าแบบ ...แหม น้องนิน เมา เดินไม่ตรงเลยนะ บลาๆ
กุก็เลยบอกว่านินไม่เม๊าาาา.. ไม่เมาจริงๆ
พี่แกก็ไม่เชื่อ บอกว่านั่นน่ะนะ ไม่เมา
กุเลยบอกจำนวนเงินที่จ่ายไปในคืนนั้นให้พี่แกฟัง
(พอดีตอนงานเลิกก็เดินเซๆไปดูบิลค่าใช้จ่ายทั้งหมด)
พี่แกนิ่งเลย....
- -"
คือจะบอกว่า ตราบใดที่กุกินเหล้า แม้ว่าจะกินจนอวก หรืออะไรก็ตามอ่ะ
ถ้ากุยังลืมตาอยู่ กุยังจำทุกอย่างได้นะ แม้แต่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆ
สิ่งเดียวที่จะทำให้กุจะจำไม่ได้คือ หลับ กับ ตาย... แค่นั้น ..
LOL!!!
ไปแระ!!
- หวังว่ากุคงตื่นแต่เช้าแบบนี้ แค่ภายในอาทิตย์นี้นะ!!!
- ตอนนี้เจออพาร์ทเม้นท์ที่นึงแร้ววว ...แต่แพงหว่ะ
- รออะไรแน่นอนจะแจ้งให้ทราบถึงที่รังรักที่ใหม่ของน้องนิน~ แอร๊ยยยย















ขนาดบางทีแค่นั่งมอไซด์ต่อรถไฟฟ้าแค่นั้นยังเหนื่อยด้วยเพลียด้วยเลย
อารมณ์เดียวกันเลยวะ...
แต่ถ้ารู้สึกว่ามันแน่นเกินไปจะมีตรงเซนต์จอห์น หรือไม่ก็เลยสี่แยกลาดพร้าวมานิดนึง จะมีสินสิริ ติดถนนใหญ่เลย แล้วก็มีกึ่งคอนโดใกล้ๆ แถวลาดพร้าวข้ามแยกมาหอพักเยอะ
แต่ถ้าแบบสบายๆ หน่อยก็จะมีตรงแยกสุทธิสารน่ะจ้ะ แต่น้องนินต้องนั่ง รถไฟฟ้ามาลงลาดพร้าว แล้วต่อไปบริษํท ตรงนั้นตอนเย็นก็ของกินเยอะ สะดวกดี
อ่านแล้วก็เหนื่อยแทน ถ้าอยู่บ้านได้ก็ดีเนอะ ไม่ต้องเสียค่าหอ
ประหยัดไปได้อีก
เคยกลับบ้านจากที่ทำงานอะ ประมาณ 2 ชั่วโมง
จากสุวรรณภูมิไปบ้านที่สมุทรปราการ ได้ข่าวว่าจังหวัดเดียวกัน
แต่พอกลับเอง มันก็นานมากๆ ไหนจะยืนรอรถ รอรถออก บลาๆๆ
ละวันนั้นพ่อเมี่ยงไปภูเก็ต เวลาที่ออกจากสนามบินคือเวลาเดียวกัน
พ่อเมี่ยงถึงภูเก็ตละ เมี่ยงยังยืนรอรถสองแถวอยู่เลย จะแ้บ้! >[]<
คิดได้ไงเนี่ย!!!
:)
นัทก็ไม่ค่อยเชี่ยวชาญเรื่องหอเท่าไหร่
หาให้แต่ที่แพงๆทั้งนั้นเลย 55
อย่างน้อยก็ไม่ต้องต่อรถหลายเที่ยว